بیماری هامقالات

کلروکین

Chloroquine

آیا داروی ضد مالاریاس کلروکین، کووید-19 را درمان می کند؟

کلروکین داروی خوراکی از دسته 4-آمینوکینولون ها است و اثرات ضد مالاریا و ضد آمیب دارد.این دارو همچنین برای درمان آرتریت روماتوئید، لوپوس اریتماتوز سیستمیک و در درمان سیستمیک آبسه های آمیبی کبدی مورد استفاده قرار گرفته است.

کرونا – پاندمی – کووید19 – مالاریا – کلروکین – درمان – هیدروکسی کلروکین – پشه – ناقل – انگل –

چکیده

کلروکین از دسته داروهای ضد مالاریاست که برای حفاظت از  بدن در برابر مالاریا برای کسانی که قصد سفر به مناطق آلوده را دارند تجویز می شود، که امروزه کاربردهای گسترده تری پیدا کرده است. همچنین این دارو جهت درمان مبتلایان به مالاریا (به غیر از نوع فالسیپاروم) استفاده می‌شود. شکل دارویی آن به صورت قرص خوراکی می باشد. برای پیشگیری از ابتلا به مالاریا بهتر است از یک هفته قبل از سفر به مناطق آلوده مصرف کلروکین را آغاز کرد و حداقل تا 4 هفته پس از بازگشت از مناطق آلوده ادامه داد. مطالعات اخیر نشان داده که کلروکین فسفات طیف اثر ضدویروس گسترده ای از جمله بر روی COVID-19 دارد. تجویز قرص کلروکین فسفات در بیماران قطعی کرونا (خفیف، متوسط و شدید) مصرف کلروکین به سایر دلایل برای آنها ممنوع نمی باشد، توصیه شده است. لذا بایستی از مصرف خودسرانه ی دارو جهت پیشگیری یا خوددرمانی خودداری نمود. ایمن بودن کلروکین در COVID-19 به اثبات نرسیده است. پس از مصرف کلروکین، مراجعه منظم به پزشک برای بررسی مشکلات خونی، ضعف عضلانی و معاینات چشم پزشکی ضروری است.

كلروكين

کلروکین یک داروی ضد مالاریای قدیمی می باشد. این دارو معمولاً در کنار سایر داروهای ضد مالاریا جهت افزایش اثربخشی توصیه می‌شود. مالاریا یک عفونت انگلی جدی می باشد که در مناطق گرمسیری مانند آفریقا، برخی مناطق آسیا ،جنوب و مرکز آمریکا و خاورمیانه شایع می‌باشد. مالاریا از پشه های آلوده به انسان منتقل می شود. به این صورت که بخشی از چرخه ی زندگی انگل در بدن حشره و بخشی دیگر در بدن انسان طی می‌شود. عامل مالاریا که پلاسمودیوم نام دارد، در بدن پشه ماده آلوده زندگی می‌کند و توسط نیش زدن به انسان منتقل می گردد. به علت تنوع الگوهای ابتلا به مالاریا در نقاط مختلف جهان، فصل شیوع و نوع فعالیتی که قرار است در منطقه آلوده انجام دهید، باید توصیه های لازم مربوط به پیشگیری از مالاریا در مقصد سفرتان را از پزشک، داروساز یا راهنمای سفرتان دریافت نمایید. کلروکین همچنین جهت درمان روماتوئید آرتریت و لوپوس اریتماتوزوس در برخی موارد تجویز می‌شود. هر دوی این بیماری ها، بیماری خود ایمنی می باشند که در آن‌ها سیستم ایمنی بدن که در شرایط طبیعی از بدن در برابر عفونت ها مراقبت می نماید، به دلایل نامشخص به سلول های خودی حمله می نماید و این مسئله موجب درد و آسیب در بخش‌هایی از بدن می‌شود.

طبقه بندی مارتیندل : داروهای ضد مالاریا

طبقه بندی درمانی : داروهای ضد عفونت > داروهای ضد پروتوزوآل > داروهای ضد مالاریا

کلروکین در کرونا ویروس جدید

در مطالعه ای در بیماران مبتلا به پنومونی کرونا ویروس جدید COVID-19 مشخص شده است که تجویز کلروکین، احتمالاً شانس درمان و بهبود علائم را افزایش و مدت زمان بستری در بیمارستان را کاهش می دهد و در نهایت نتیجه درمانی با این دارو در مبتلایان مطلوب می باشد. به منظور راهنمایی و تنظیم مصرف کلروکین در بیمارانی که به ویروس کرونای جدید مبتلا شده‌اند، دپارتمان علم و تکنولوژی استان گوانژونگ و کمیته ی سلامت این استان برای کلروکین در درمان ویروس COVID-19 پس از بررسی‌ها ،دستورالعملی ارائه دادند که در آن تجویز قرص کلروکین فسفات  در بیماران قطعی کرونا ( خفیف ،متوسط و شدید) که مصرف کلروکین به سایر دلایل برای آنها ممنوع نمی باشد، توصیه شده است.

موارد مصرف کلروکین

این دارو به تنهایی برای درمان یا پیشگیری از مالاریا ناشی از پلاسمودیوم ویواکس، پلاسمودیوم اوال و پلاسمودیوم مالاریه مصرف می شود. مصرف این دارو برای درمان مالاریای ناشی از پلاسمودیوم فالسیپارم به دلیل گستردگی مقاومت انگل به دارو توصیه نمی شود. کلروکین همچنین در درمان آرتریت روماتوئید و لوپوس اریتماتوز مصرف می شود.

منع مصرف کلروکین

در بیماران فاویسم منع مصرف دارد.

مکانیسم اثر کلروکین

  1. ضد مالاریا (موثر علیه فرم اریتروسیتیک پلاسمودیوم ویواکس، پلاسمودیوم مالاریا و اکثر گونه های پلاسمودیوم فالسی پاروم):
  • اتصال بهDNA و RNA پلیمراز و مهار آن ها
  • اختلال در بهره برداری از هموگلوبین و متابولیسم انگل
  • مهار اثرات پروستاگلاندین
  • مهار رشد انگل (افزایش PH داخلی انگل)
  • اختلال احتمالی در سنتز نوکلئوپروتئین
  • آسیب غشا (با تجمع فری پروتوپورفیرین IX به عنوان رسپتور کلروکین)

 

  1. ضد ویروسی (COVID-19): به طور کامل مشخص نشده است. مکانیسم احتمالی:
  • جلوگیری از نفوذ ویروس (با تغییر در PH دیواره سلول)
  • مهار گلیکوزیله شدن پروتئین های ویروس

فارماکوکینتیک کلروکین

جذب: سریع و کامل

فراهمی زیستی: 89%

پیک پلاسمایی: 2-1 ساعت

اتصال به پروتئین: 55%

متابولیسم: کبدی (به طور نسبی)

نیمه عمر: افراد سالم 30.1±74.7 ساعت

بی کفایتی مزمن کلیه: 310-103.5 ساعت

دفع: ادرار70% (اسیدی کردن ادرار، دفع را افزایش می دهد، تا چند ماه پس از قطع دارو مقادیر اندکی از آن در ادرار یافت می شود.)

پیش از شروع مصرف کلروکین

  • درصورت بارداری یا شیردهی، پزشک خود را در جریان قرار دهید. (اگر چه باید از سفر به مناطق شیوع مالاریا در دوران بارداری خودداری کرد،در صورت لزوم حتما با پزشک صحبت کنید).
  • چنانچه مبتلا به هرگونه اختلال کلیوی و کبدی هستید، پزشک در جریان قرار دهید.
  • در صورت ابتلا به مشکلات قلبی عروقی و ضربان قلب نامنظم، بیماری صرع، بیماری پوستی پسوریازیس یا بیماری ضعف عضلانی میاستنی گراویس، حتماً پزشک خود را در جریان قرار دهید.
  • چنانچه سابقه ی هر گونه اختلال گوارشی (معده و روده) دارید، پزشک را در جریان قرار دهید.
  • ابتلا به هرگونه بیماری ارثی (به طور مثال بیماری خونی پورفیری)را حتماً به پزشک اطلاع دهید.
  • مصرف این دارو در مبتلایان به فاویسم ممنوع می باشد. لذا حتماً این مورد را به پزشک خود یادآور شوید.
  • لیست کامل کلیه ی داروهای مصرفی خود (از جمله داروهای نسخه ای، بدون نسخه، مکمل یا گیاهی) را در اختیار پزشکان قرار دهید تا در صورت احتمال بروز تداخل دارویی، اقدامات لازم صورت گیرد.
  • هر گونه سابقه ی حساسیت دارویی یا غذایی را با پزشک خود در میان بگذارید.

نحوه ی صحیح مصرف کلروکین

  • کلروکین را دقیقاً طبق دستور پزشک مصرف نمایید.پزشک مقدار و نحوه مصرف در هر نوبت را به شما اعلام می کند.
  • کلروکین را همراه با غذا مصرف نمایید و به همراه یک لیوان آب ببلعید.
  • چنانچه در مدت درمان با کلروکین لازم است از داروهای موثر بر سوءهاضمه و ضداسید معده استفاده نمایید، کلروکین را حداقل به فاصله ی دو ساعت از مصرف این داروها میل نمایید. به دلیل اینکه داروهای ضد اسید معده در جذب کلروکین اختلال ایجاد می نمایند و می توانند منجر به کاهش اثر بخشی آن شوند.
  • چنانچه نیاز به مصرف واکسن خوراکی تیفوئید داشتید، حتماً باید آخرین نوبت آن را حداقل ٣روز پیش از مصرف کلروکین دریافت نمایید. به دلیل اینکه کلروکین می‌تواند اثربخشی واکسن تیفوئید را از بین ببرد.
  • چنانچه مشکوک به مصرف بیش از حد کلروکین در خود یا فرد دیگری بودید (خصوصاً در اطفال)، باید هر چه سریعتر به مرکز اورژانس یا کنترل مسمومیت، مراجعه نمایید. این موضوع بسیار مهم است چرا که مصرف بیش از مقدار مجاز کلروکین می‌تواند موجب مسمومیت جدی گردد. بهتر است هنگام مراجعه به اورژانس بسته ی دارویی که مصرف شده را همراه داشته باشید تا پزشک متوجه شود که چه تعداد قرص مصرف گردیده است.

چنانچه کلروکین را جهت پیشگیری از مالاریا استفاده می نمایید:

  • اولین نوبت مصرف کلروکین باید یک هفته پیش از سفر به منطقه آلوده باشد تا اثربخشی مناسب را در زمان مبارزه با بیماری در بدن داشته باشد.
  • لازم است مصرف کلروکین در مدت سفر و سپس حداقل ۴ هفته پس از بازگشت ادامه داشته باشد.
  • قرص کلروکین را دقیقاً طبق دستورپزشک مصرف نمایید. دوز مصرفی در بزرگسالان ٢قرص یک بار در هفته و در یک روز مشخص از هفته می باشد.
  • چنانچه کلروکین برای کودک تجویز شده است، دستور مصرف را به صورت دقیق از پزشک یا داروساز دریافت نموده و تمام نکات را کاملاً رعایت نمایید. مقدار مصرف در کودکان بر اساس سن و وزن محاسبه می گردد.
  • در صورت فراموش کردن یک نوبت مصرف در روز مشخص، به محض یادآوری آن را مصرف نمایید و نوبت بعدی را ٧روز بعد مصرف کنید.
  • دوره مصرف دارو را کامل نمایید. معمولاً تا چهار هفته یا بیشتر پس از بازگشت از سفر باید مصرف دارو ادامه داشته باشد.
  • توصیه‌های پزشک را در این باره جدی بگیرید و در صورت احساس علائم آنفولانزا، سرماخوردگی و افزایش درجه حرارت بدن در مدت سفر و تا یک سال پس از آن (خصوصاً سه ماه نخست) حتماً در اسرع وقت به پزشک مراجعه نمایید و اطلاعات سفر را نیز در اختیار پزشک قرار دهید.

کلروکین خطر ابتلا به مالاریا را کاهش می‌دهد اما همچنان رعایت توصیه ها جهت جلوگیری از مواجهه با نیش حشره ضروری است:

  • جهت جلوگیری از گزش حشرات در مدت سفر، از بلوزهای آستین بلند،شلوار بلند و چسبان و جوراب استفاده نمایید. این مسئله مخصوصاً زمانی که در فضای باز و پس از غروب آفتاب هستید، بسیار اهمیت دارد.
  • از یک اسپری حشره کش یا دافع حشرات مناسب بر روی البسه و مناطق برهنه پوست خود استفاده کنید.
  • چنانچه از ضدآفتاب استفاده می کنید، ابتدا ضدآفتاب را اعمال نمایید و سپس حشره کش را روی آن استعمال کنید. در فضای اتاق، از اسپری حشره کش مناسب، هر روز بعد از ظهر و هر دو ساعت یک بار، تا زمان رفتن به رختخواب استفاده نمایید و پیش از خواب، فضای اتاق را و همچنین سطوح را از لحاظ وجود پشه و حشرات بررسی نمایید و در صورت امکان حتماً از پشه بند استفاده کنید.

چنانچه کلروکین برای بیماری روماتوئید یا لوپوس برای شما تجویز گردیده است:

  • معمولا به صورت یک نوبت در روز تجویز می گردد با این وجود برخی افراد نیاز به مصرف دو بار در روز به مدت کوتاهی دارند. مقدار مصرف دارو در هر نوبت را پزشک با توجه به شرایط شما و بیماری تنظیم می نماید. به همین دلیل مهم است که دارو را دقیقا طبق دستور پزشک متخصص ادامه دهید.
  • در مدت درمان حتماً تحت نظر پزشک باشید و به صورت منظم و دوره‌ای پزشک خود را ملاقات کنید تا وضعیت بهبود و روند بیماری توسط ایشان ارزیابی گردد.
  • از آنجا که مصرف طولانی مدت کلروکین می‌تواند بر روی بینایی اثراتی داشته باشد، معاینات چشمی و بررسی وضعیت بینایی پیش از شروع درمان با کلروکین و سپس به طور منظم و دوره ای در حین و پس از درمان ضروری می باشد. همچنین در صورت کاهش بینایی به پزشک خود اطلاع دهید تا بررسی های لازم را انجام دهد.
  • در صورت فراموشی یک نوبت مصرف دارو، به محض یادآوری دارو را مصرف نموده و چنانچه مصرف آن را به مدت یک شبانه روز فراموش کردید، نوبت فراموش شده را مصرف ننموده و نوبت های بعدی را طبق روال سابق مصرف کنید. از دوبرابر نمودن مقدار مصرف در یک نوبت خودداری نمایید.

چنانچه کلروکین جهت درمان عفونت کرونا ویروس جدید (COVID-19)تجویز گردیده است:

  • این دارو را به همراه سایر داروهای تجویز شده دقیقاً طبق توصیه ی پزشک مصرف نمایید. (در حال حاضر دستور مصرف معمول دو نوبت در روز به مدت ۵ روز می باشد).
  • دوره ی درمان را کامل نمایید و از مصرف طولانی مدت دارو بپرهیزید.
  • افرادی که تحت درمان سرپایی قرار می‌گیرند، از گروه‌هایی هستند که ممکن است دچار عوارض شدید شوند. به همین خاطر باید به صورت روزانه و تلفنی توسط مراقبین سلامت پیگیری شوند و در صورت بروز هر کدام از علائم زیر به مرکزدرمانی مراجعه کنند: تنگی نفس و تنفس دشوار، تشدید سرفه و عدم قطع تب و علائم کاهش سطح هوشیاری.
  • مصرف این دارو تنها در افرادی که در معرض COVID-19 عارضه دار هستند و حداقل یکی از علائم سرفه خشک، گلو درد داشته و تب نیز دارند (تنگی نفس ندارند) اما یافته های مثبتی در تصویربرداری ریوی ندارند یا امکان انجام تصویربرداری برای آنها وجود ندارد، تجویز می گردد و توسط پزشک در مرکز درمانی به تایید می رسد. لذا از مصرف خودسرانه ی دارو جهت پیشگیری یا خوددرمانی خودداری نمایید.
  • مصرف خودسرانه ی دارو جهت پیشگیری یا خوددرمانی موجب ایجاد مقاومت به درمان می شود که می تواند تهدید کننده ی حیات همه ی افراد جامعه باشد.
  • از آنجا که پیگیری بیماران به صورت تلفنی انجام می شود، لازم است فرم مربوط به درخواست دارو که در مرکز درمانی به شما داده شده است را به دقت تکمیل نموده و از صحت شماره تماس خود اطمینان حاصل نمایید.
  • از توصیه کردن یا تحویل دارو به دیگران جدا خودداری نمایید.
  • در صورت بروز علائم چون تنگی نفس، تشدید سرفه ‌های قبلی، بروز سرفه های خلط دار و یا خواب آلودگی شدید، بلافاصله به مرکز درمانی مراجعه نمایید.

مصرف در بارداری

گروه C: در شرايط خاص و نظارت ويژه پزشك قابل استفاده است. مطالعات حیوانی مواردی از عارضه جانبی برای جنین نشان داده است و مطالعات انسانی به اندازه کافی در دست نیست. منافع دارو در مقابل خطرات احتمالی، تعیین کننده مصرف یا عدم مصرف این دارو در دوران بارداری است.

عوارض جانبی کلروکین

  • قلبی عروقی: بلوک دهلیزی بطنی، بلوک شاخه ای، آریتمی قلبی، کاردیومیوپاتی، تغییرات ECG (طولانی شدن فاصله QRS وQTc ، وارونگی یا افت موج T)، افت فشار خون، آریتمی تورساد دی پوینت، فیبریلاسیون بطنی، تاکی‌کاردی بطنی
  • سیستم اعصاب مرکزی: آژیتاسیون، اضطراب، گیجی، کاهش رفلکس تاندون عمقی، دلیریوم (روان آشفتگی)، افسردگی، واکنش خارج هرمی (دیستونی (انقباض غیرعادی)، دیسکینزی (حرکات مکرر غیرارادی)، بیرون زدگی زبان، کجی گردن)، توهم، سردرد، بی خوابی، اختلال حسی حرکتی، اختلال شخصیت، پلی نوروپاتی، روان‌پریشی، تشنج، میل به خودکشی
  • پوستی: ریزش مو، سفید شدن مو، تغییر رنگ پوست به آبی-خاکستری، اریتم مولتی‌فرم، تشدید پسوریازیس، درماتیت اکسفولیاتیو، لیکن پلان (خزه پوستی)، راش چند شکلی، خارش، حساسیت پوست به نور، سندرم استیونس جانسون، نکروز توکسیک اپیدرمال، کهیر
  • غدد درون ریز و متابولیسم: افت قندخون
  • گوارشی: کرامپ شکمی، بی اشتهایی، اسهال، تهوع، استفراغ
  • هماتولوژی و انکولوژی: آگرانولوسیتوز (برگشت پذیر)، آنمی آپلاستیک، آنمی همولیتیک (دربیماران فاویسمی)، نوتروپنی، پان‌سیتوپنی (کاهش تمام سلول های خون)، ترومبوسیتوپنی
  • کبدی: هپاتیت، افزایش آنزیم‌های کبدی
  • واکنش ازدیاد حساسیت: واکنش شبه آنافیلاکسی، آنافیلاکسی، آنژیوادم
  • ایمونولوژی: سندرم DRESS (واکنش دارویی همراه با افزایش ائوزینوفیل و علایم سیستمیک)
  • عصبی-عضلانی: میوپاتی، بیماری عصبی، عضلانی و اسکلتی ، میوپاتی بخش پروگزیمال اندام ها
  • چشمی: اختلال تطابق، تاری دید، کدورت قرنیه (برگشت پذیر)، دژنراسیون ماکولا یا تباهی لکه زرد (احتمالا برگشت ناپذیر)، ماکولوپاتی (احتمالا برگشت ناپذیر)، شب کوری، رتینوپاتی (در مصرف طولانی مدت یا دوز بالا برگشت ناپذیر)، اسکوتومای گذرا (نقطه ی سیاه در میدان دید)، نقص میدان بینایی
  • گوشی: ناشنوایی (ناشی از عصب)، کم شنوایی (افزایش خطر در بیماران مبتلا به اختلالات شنوایی)، وزوز گوش

عوارض ناخواسته ی دارویی کلروکین

  • در صورت احساس تهوع و استفراغ و اسهال با مصرف غذاهای ساده و سبک و پرهیز از غذاهای پرچرب یا پر ادویه می توانید از شدت این عوارض بکاهید. چنانچه عوارض آزاردهنده و طولانی شد، به پزشک اطلاع دهید.
  • در صورت بروز سردرد، مایعات و آب به مقدار کافی مصرف کنید و با داروساز خود جهت انتخاب داروی ضد درد مناسب شرایطتان مشورت نمایید.
  • احساس سرگیجه یا سبکی سر، می‌تواند از عوارض مصرف کلروکین باشد. لذا در مدت مصرف از رانندگی و کار با ابزاری که نیاز به دقت و احتیاط بیشتر دارند، خودداری نمایید.
  • در صورت مشاهده ریزش مو، تغییر رنگ، خارش و لکه های قرمز روی پوست، با پزشک خود صحبت کنید.
  • مصرف کلروکین در برخی موارد منجر به افت قند خون می شود. از علائم افت قند می توان به بی قراری و اضطراب، تعریق، رنگ پریدگی، احساس گرسنگی و ضعف، تپش قلب و سرگیجه اشاره کرد. در صورت احساس علائم ذکر شده، باید یک نوشیدنی یا غذای شیرین و یا یک میان وعده ی مناسب در اسرع وقت میل کنید. چنانچه افت قند مکرر اتفاق افتاد، با پزشک خود صحبت کنید.
  • مصرف طولانی مدت کلروکین می‌تواند عوارضی همچون تغییرات در ریتم قلبی، مشکلات خونی، مشکلات بینایی و شنوایی، تغییرات خلق و خو و مشکلات کبدی همراه داشته باشد. به همین خاطر باید مصرف دارو تحت نظر پزشک باشد تا از لحاظ بروز عوارض تحت کنترل باشید و چنانچه هرگونه تغییر غیر طبیعی در بدن خود احساس نمودید با پزشک یا داروساز در میان بگذارید.
  • توصیه‌های پزشک را در این باره جدی بگیرید و در صورت احساس علائم آنفولانزا، سرماخوردگی و افزایش درجه حرارت بدن در مدت سفر و تا یک سال پس از آن (خصوصاً سه ماه نخست)؛ حتماً در اسرع وقت به پزشک مراجعه نمایید و اطلاعات سفر را نیز در اختیار پزشک قرار دهید.

تداخلات دارویی کلروکین

مشخصات کلی تداخلات:

  • اتصال به کاتیون های چندظرفیتی
  • تشدید اثرات اکستراپیرامیدال
  • تشدید هیپوگلیسمی
  • کاهش آستانه تشنج
  • مت هموگلوبینمی
  • تشدید سمیت گوشی
  • تشدید حساسیت به نور
  • افزایش فاصله QT (شناخته شده)

تداخلات رده X (پرهیز):

آگالسیداز آلفا، آگالسیداز بتا، آرتمیتر، کانیواپتان، فکسینیدازول [INT]، فوزیدیک اسید (سیستمیک)، ایدلالیسیب، لومفانترین، مفلوکین، پیموزاید، مهار کننده های قوی CYP3A4 که طولانی کننده فاصله QT هستند (با خطر متوسط)

کاهش اثرات داروها توسط کلروکین:

آگالسیداز آلفا، آگالسیداز بتا، آمپی سیلین، باکامپی سیلین، واکسن وبا، پرازیکوانتل، واکسن هاری

کاهش اثرات کلروکین توسط داروها:

آنتی اسید ها، بوسنتان، القا کننده های CYP3A4 (متوسط و قوی)، دابرافنیب، دفراسیروکس، انزالوتامید، اردافیتینیب، کائولین، لانتانوم، میتوتان، پگ اینترفرون آلفا-2b، کینولون ها، ساریلومب، سیلتوکسی مب، توسیلیزومب

افزایش اثرات داروها توسط کلروکین:

داروهای ضدجنون (فنوتیازین ها)، بتا بلاکرها، گلیکوزیدهای قلبی، داپسون (سیستمیک و موضعی)، دمپریدون، هالوپریدول، داروهای مرتبط با کاهش قند خون، بیهوش کننده های موضعی، لومفانترین، مفلوکین، اندانسترون، پنتامیدین (سیستمیک)، پرهگزیلین، پریلوکائین، پریماکین، ضد جنون های طولانی کننده فاصله QT (با خطر متوسط)، آنتی آریتمی های رده IC طولانی کننده فاصله QT(با خطر متوسط)، آنتی بیوتیک های کینولونی طولانی کننده فاصله QT (با خطر متوسط)، سدیم نیتریت

افزایش اثرات کلروکین:

آبیراترون استات، آندروژن ها، داروهای ضد دیابت، آپرپیتانت، آرتمتر، آسوناپرویر، سایمتیدین، کلوبازام، کلوفازیمین، کانیواپتان، مهار کننده های CYP2D6 (متوسط و قوی)، مهار کننده های CYP3A4 (متوسط و قوی)، داکومیتینیب، داپسون (سیستمیک)، دوولیسیب، اردافیتینیب، فکسینیدازول [INT]، فوس اپرپیتانت، فوس نتوپیتانت، فوزیدیک اسید (سیستمیک)، گیاهان (با خاصیت کاهش قندخون)، ایدلالیسیب، ایماتینیب، لاروترکتینیب، قارچ میتیک، مفلوکین، میفپریستون، مهار کننده های مونو آمین اکسیداز، نتوپیتانت، نیتریک اکسید، پالبوسیکلیب، پانوبینوستات، پگ اینترفرون آلفا-2b، پگویسومانت، پرهگزیلین، پیموزاید، پروتیونامید، عوامل طولانی کننده فاصله QT (بیشترین خطر)، ضد افسردگی های طولانی کننده فاصله QT (با خطر متوسط)، مهار کننده های کیناز طولانی کننده فاصله QT (با خطر متوسط)، داروهای متفرقه طولانی کننده فاصله QT (با خطر متوسط)، مهار کننده های قوی و متوسط CYP3A4 طولانی کننده فاصله QT (با خطر متوسط)، کینولون ها، سالیسیلات ها، SSRIها، سیمپرویر، استری پنتول، تاموکسیفن

تداخل با غذا: ذکر نشده است.

هشدار های کلروکین

مصرف طولانی مدت در سایر بیماری ها:

  1. الکتروکاردیوگرام، علائم کاردیومیوپاتی، قندخون (در صورت مشاهده علایم افت قندخون) و شمارش افتراقی سلول های خونی (CBC with diff) در ابتدای شروع درمان و سپس به صورت دوره ای ارزیابی شود.
  2. سطح کراتینین در ابتدای شروع درمان ارزیابی شود.
  3. در ابتدای شروع مصرف دارو و در طول اولین سال مصرف، به منظور پایش سمیت چشمی معاینه فوندوس انجام گیرد. هم چنین در صورت وقوع ماکولوپاتی، میدان دید و تصویربرداری شبکیه و عصب بینایی (spectral-domain OCT) نیز ارزیابی شود. پس از گذشت 5 سال از مصرف دارو، معاینات چشمی به طور سالانه تکرار گردد (در صورت وجود ریسک فاکتورهای جدی زودتر شروع شود).
  4. عمکلرد عصبی عضلانی، رتینوپاتی، میوپاتی و کاهش شنوایی بیمار به صورت دوره ای پایش گردد.
  5. به بیمار گوشزد شود که تغییرات بینایی و شنوایی، ضعف عضلانی و کم خونی را گزارش کند.

COVID-19 (ارزیابی های لازم به منظور کاهش خطر بروز آریتمی تورساد دی پوینت ناشی از دارو یا ایست قلبی ناگهانی): اثربخشی و ایمن بودن کلروکین در COVID-19 به اثبات نرسیده است.

  1. در ابتدای درمان، الکتروکاردیوگرام، سطح الکترولیت ها (پتاسیم، منیزیم و کلسیم)، عملکرد کلیوی و کبدی سایر بیماران پایش گردد. سایر داروهای غیرضروری طولانی کننده QT قطع شود و در صورتی که هر زمانی پس از شروع دارو، آریتمی تورساد دی پوینت اتفاق بیفتد، سایر داروهای طولانی کننده QT (از جمله کلروکین) قطع شود.
  2. QT≥ 500  میلی ثانیه در ابتدای شروع درمان: پیش از تجویز دارو، خطر/منفعت مصرف آن ارزیابی شود. در صورت ضروری بودن تجویز کلروکین، سایر داروهای غیرضروری طولانی کننده QT متوقف گردد. بیمار تحت تله متری قرار گیرد یا از دفیبریلاتور پوشیدنی استفاده شود. اختلالات الکترولیتی تصحیح گردد و الکتروکاردیوگرام در زمان های 4-2، 48 و 96 ساعت پس از اولین دوز کلروکین تکرار شود.
  3. QT<500 میلی ثانیه در ابتدای شروع درمان (≥ 460 میلی ثانیه در افراد نابالغ، ≥ 470 میلی ثانیه در مردان بالغ، ≥ 480 میلی ثانیه در زنان نابالغ): سایر داروهای غیرضروری طولانی کننده QT متوقف گردد. اختلالات الکترولیتی تصحیح گردد و الکتروکاردیوگرام در زمان های 48 و 96 ساعت پس از اولین دوز کلروکین تکرار شود.
  4. در ابتدای شروع درمان QT <460 میلی ثانیه در افراد نابالغ، <470 میلی ثانیه در مردان بالغ، <480 میلی ثانیه در زنان نابالغ: الکتروکاردیوگرام در زمان های 48 و 96 ساعت پس از اولین دوز کلروکین تکرار شود.
  5. چنانچه پس از شروع درمان QT ≥ 500 میلی ثانیه یا نسبت به QT اولیه ≥60 ثانیه افزایش یابد: با توجه به اصول خطر/منفعت، درباره ادامه مصرف یا قطع دارو تصمیم گیری شود. در صورت ضروری بودن ادامه مصرف کلروکین، سایر داروهای غیرضروری طولانی کننده QT متوقف گردد. اختلالات الکترولیتی تصحیح گردد و بیمار تحت تله متری قرار گیرد یا از دفیبریلاتور پوشیدنی استفاده شود.

توصیه های دارویی کلروکین

  1. برای پیشگیری از ابتلا به مالاریا بهتر است از یک هفته قبل از سفر به مناطق آلوده مصرف کلروکین را آغاز کرد و حداقل تا 4 هفته پس از بازگشت از آن مناطق آلوده ادامه داد. در صورتی که فرد یک سال پس از بازگشت از آن مناطق ( به ویژه طی 3 ماه اول ) دچار هر نوع کسالت شود، باید به پزشک مراجعه کند، زیرا خطر ابتلا به مالاریا وجود دارد.
  2. به منظور کاهش تحریک احتمالی گوارشی، بهتر است دارو با غذا یا شیر مصرف شود.
  3. این دوره بیش از مقدار تجویز شده، نباید مصرف شود.
  4. دوره درمان با این دارو باید کامل شود.
  5. مراجعه منظم به پزشک برای بررسی مشکلات خونی، ضعف عضلانی و معاینات چشم پزشکی ضروری است.
  6. در صورت بروز تاری دید یا هر نوع اختلال بینایی باید احتیاط نمود.

 

 

نمایش بیشتر

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

همچنین ببینید
بستن
دکمه بازگشت به بالا